Utrata około 50–100 włosów dziennie zwykle mieści się w fizjologicznej normie. Wypadanie włosów staje się powodem do konsultacji, gdy trwa długo, wyraźnie się nasila, powoduje prześwity albo towarzyszą mu ból, świąd, pieczenie lub zmiany na skórze głowy.

Dlaczego włosy wypadają?

Wypadanie jest częścią naturalnego cyklu życia włosa. Każdy mieszek włosowy działa niezależnie od pozostałych, dlatego włosy nie przechodzą wszystkich etapów jednocześnie. W fazie anagenu włos rośnie, w krótkim katagenie przygotowuje się do spoczynku, a podczas telogenu stopniowo oddziela się od mieszka i wypada. Na jego miejsce może następnie wyrosnąć nowy włos.

Przyjmuje się, że codzienna utrata 50–100 włosów jest zjawiskiem fizjologicznym, ale ta liczba nie stanowi sztywnej granicy dla każdej osoby. Widoczna ilość zależy między innymi od gęstości włosów, ich długości oraz częstotliwości mycia i czesania. Włosy myte raz na kilka dni mogą wypaść podczas jednego mycia w większej liczbie, ponieważ wcześniej pozostawały uwięzione w upięciu lub fryzurze.

Nadmierne wypadanie jest objawem, a nie rozpoznaniem. Może pojawić się po silnym stresie, chorobie z gorączką, szybkiej utracie masy ciała, porodzie, zmianie hormonalnej lub przy niedoborach. Czasem źródłem problemu są choroby tarczycy, anemia, choroby skóry głowy, predyspozycje genetyczne albo niewłaściwa pielęgnacja.

Jak odróżnić normę od problemu?

Niepokój powinien wzbudzać przede wszystkim trwały trend, a nie pojedyncza ilość włosów zauważona po myciu. Sezonowe nasilenie wypadania, stres czy okres po ciąży mogą przejściowo przesunąć więcej włosów do fazy telogenu. Zwykle wypadanie ma wtedy charakter rozlany i nie powoduje nagłych, wyraźnie odgraniczonych ubytków.

Poniższe zestawienie pomaga ocenić, czy wystarczy obserwacja, czy lepiej zaplanować konsultację:

Sytuacja Charakterystyka Werdykt
Jesień lub wiosna Przejściowo więcej włosów na szczotce, bez prześwitów i zmian skórnych Najczęściej wystarczy obserwacja
Okres po ciąży Rozlane wypadanie po porodzie związane ze zmianą poziomu hormonów Może być fizjologiczne, ale utrzymywanie się objawów wymaga oceny
Silny lub przewlekły stres Wypadanie pojawia się z opóźnieniem i obejmuje zwykle całą skórę głowy Obserwuj, a przy dłuższym trwaniu skonsultuj się z lekarzem
Nagłe prześwity lub łyse placki Wyraźny ubytek włosów w jednym miejscu albo szybkie poszerzanie przedziałka Umów konsultację dermatologiczną
Ból, pieczenie, świąd lub zaczerwienienie Wypadaniu towarzyszą objawy ze strony skóry głowy, łuszczenie albo strupy Nie odkładaj wizyty u lekarza
Stopniowe przerzedzenie Coraz cieńsze włosy, cofanie się linii włosów lub widoczna skóra na szczycie głowy Wymaga diagnostyki, zwłaszcza gdy postępuje

Do lekarza warto zgłosić się także wtedy, gdy wypadanie trwa dłużej niż sześć miesięcy, pojawia się po rozpoczęciu nowego leczenia lub współwystępuje z innymi objawami, na przykład przewlekłym zmęczeniem, zaburzeniami miesiączkowania, niezamierzoną utratą masy ciała albo nasilonym owłosieniem w nietypowych miejscach.

Ważne jest odróżnienie wypadania od łamania włosów. Włos, który wypada z mieszka, jest zwykle dłuższy i ma na końcu zgrubienie odpowiadające zrogowaciałej części korzenia. Krótkie, nierówne fragmenty bez takiego zakończenia mogą świadczyć o łamliwości spowodowanej rozjaśnianiem, wysoką temperaturą, tarciem lub ciasnym upinaniem.

Jak obserwować wypadanie włosów w domu?

Domowa obserwacja nie zastępuje badania lekarskiego, ale pomaga ocenić, czy problem się utrzymuje. Najważniejsza jest powtarzalność pomiaru, ponieważ wynik po jednym myciu może być mylący:

  • Przez kilka dni czesz włosy o podobnej porze i w podobnych warunkach.
  • Przed każdym czesaniem oczyść szczotkę, a następnie odkładaj włosy w to samo miejsce, aby móc porównać ich ilość.
  • Zapisuj częstotliwość mycia, używanie ciasnych upięć, ważne choroby, stres oraz inne zdarzenia z ostatnich tygodni.
  • Oglądaj skórę głowy w dobrym świetle i zwracaj uwagę na prześwity, plackowate ubytki, zaczerwienienie, łuszczenie oraz zmianę szerokości przedziałka.

Nie porównuj bezpośrednio liczby włosów na szczotce z liczbą włosów w odpływie po kilku dniach bez mycia. W drugim przypadku włosy mogły się skumulować. Istotniejsze od dokładnego liczenia jest to, czy ilość wyraźnie odbiega od Twojej zwykłej obserwacji i czy zmienia się wygląd fryzury.

Co zrobić, gdy wypadanie jest nasilone?

Najrozsądniejsza ścieżka diagnostyczna prowadzi od obserwacji do oceny lekarskiej:

  1. Określ czas trwania problemu. Zapisz, kiedy pojawiło się nasilone wypadanie i czy poprzedziły je stres, infekcja, poród, dieta redukcyjna albo zmiana leku.
  2. Ogranicz czynniki uszkadzające włosy. Zrezygnuj z ciasnych upięć, mocnego tarcia, częstego prostowania i agresywnych zabiegów chemicznych. Nie oznacza to jednak, że sama zmiana szamponu wyleczy przyczynę znajdującą się w organizmie.
  3. Umów wizytę u lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Szczególnie szybko zrób to przy nagłych prześwitach, bólu skóry głowy, zmianach zapalnych albo szybkim postępie przerzedzenia.
  4. Skorzystaj z oceny dermatologa lub trychologa. Dermatolog może wykonać badanie skóry głowy, w tym badanie trychoskopowe, oraz zdecydować o dalszej diagnostyce. Trycholog zajmuje się problemami włosów i skóry głowy, ale w przypadku podejrzenia choroby potrzebna jest konsultacja lekarska.

Zakres badań dobiera się do objawów. Lekarz może rozważyć między innymi morfologię, ocenę gospodarki żelazowej, badania hormonów tarczycy lub inne oznaczenia związane ze stanem zdrowia. Nie istnieje jeden uniwersalny „pakiet na wypadanie włosów”, który pasowałby każdej osobie.

Nie zaczynaj suplementacji w ciemno. Nadmiar niektórych składników również może szkodzić, a suplement nie usunie przyczyny hormonalnej, zapalnej ani genetycznej. Najpierw potrzebna jest ocena objawów i wyników badań.


Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. W przypadku niepokojących objawów skonsultuj się z lekarzem.

Kiedy wypadanie włosów wymaga reakcji?

Nie każdy włos na szczotce oznacza chorobę. Jeśli jednak pojawiają się prześwity, nagłe ubytki, objawy ze strony skóry głowy lub wypadanie utrzymuje się miesiącami, nie warto czekać na samoistną poprawę. Rozpoznanie przyczyny zwiększa szansę na zahamowanie procesu, a wiele przejściowych postaci wypadania jest odwracalnych po usunięciu czynnika wywołującego.