Farba permanentna trwale zmienia pigment wewnątrz włosa, natomiast półpermanentna działa łagodniej – osadza kolor na powierzchni lub tuż pod łuską i stopniowo się wypłukuje. Pierwsza lepiej sprawdza się przy pełnym pokryciu siwizny i radykalnej zmianie odcienia, druga służy głównie do tonowania, przyciemniania oraz odświeżania koloru.
Farba permanentna a półpermanentna – najważniejsze różnice
| Cecha | Farba permanentna | Farba półpermanentna |
|---|---|---|
| Trwałość | Kolor nie wypłukuje się całkowicie. Z czasem widoczny jest odrost, a pigment może stopniowo tracić intensywność. | Kolor stopniowo blednie, zwykle po kilku–kilkudziesięciu myciach, zależnie od typu produktu i kondycji włosów. |
| Pokrycie siwizny | Zwykle pozwala na pełne, nawet 100-procentowe pokrycie siwych włosów. | Najczęściej daje częściowe pokrycie lub delikatne przyciemnienie siwizny. |
| Amoniak | Często zawiera amoniak lub jego zamiennik, który pomaga rozchylić łuskę włosa. | Zwykle nie zawiera amoniaku. Demi-permanentna wymaga jednak niewielkiej ilości oksydantu. |
| Ingerencja w strukturę | Otwiera łuskę i zmienia naturalny pigment, czyli melaninę, wewnątrz włosa. | Działa powierzchniowo albo pod łuską, dlatego ingerencja jest mniejsza i efekt łatwiej odświeżyć lub zmienić. |
Jak działa farba permanentna?
Trwała koloryzacja wykorzystuje dwa elementy: krem koloryzujący oraz oksydant. Amoniak lub inna substancja alkalizująca pomaga w otwieraniu łuski włosa. Dzięki temu składniki mieszanki mogą dotrzeć głębiej, do kory włosa.
Oksydant utlenia część naturalnej melaniny i aktywuje pigmenty koloryzujące. W zależności od stężenia może także rozjaśnić włosy. To dlatego farba permanentna pozwala nie tylko przyciemnić kolor, lecz także zmienić go o kilka poziomów. Nie oznacza to jednak, że każda farba rozjaśni wcześniej farbowane włosy. Przy dużej zmianie, szczególnie z czerni na blond, potrzebna jest zwykle dekoloryzacja lub rozjaśnianie wykonane przez fryzjera.
Proces jest nieodwracalny w tym sensie, że pigmentu nie można po prostu zmyć szamponem. Kolor może z czasem stracić intensywność, lecz włosy zachowują zmieniony odcień aż do odrostu albo usunięcia pigmentu specjalnym zabiegiem. Permanentna koloryzacja wymaga więc regularnego uzupełniania odrostów.
Jej zaletą jest mocny efekt i wysokie krycie siwizny. Ceną za trwałość jest większa ingerencja w strukturę włosa. Kondycja po koloryzacji zależy między innymi od stanu włosów, częstotliwości zabiegów, zastosowanego oksydantu oraz późniejszej pielęgnacji.
Semi- a demi-permanentna – na czym polega różnica?
Określenie „półpermanentna” obejmuje dwa różne rodzaje koloryzacji. Ich wspólną cechą jest mniejsza trwałość i łagodniejsze działanie niż w przypadku farby permanentnej, ale nie działają w identyczny sposób.
Farba demi-permanentna
Demi-permanentna koloryzacja jest nazywana także koloryzacją ton w ton. Wymaga połączenia z delikatnym oksydantem, zwykle o stężeniu około 2–4%. Aktywator częściowo unosi łuskę, a pigment wnika pod nią, ale nie tak głęboko jak przy koloryzacji trwałej.
Taki produkt dobrze nadaje się do przyciemniania, pogłębiania naturalnego odcienia i odświeżania długości. Nie służy do dużego rozjaśniania, a pokrycie siwizny jest zazwyczaj częściowe. Efekt utrzymuje się dłużej niż po tonerze, często przez kilkanaście lub kilkadziesiąt myć, choć dokładna trwałość zależy od porowatości włosów, koloru i pielęgnacji. Niektóre odcienie mogą pozostawić delikatny ślad nawet po wypłukaniu większości pigmentu.
Farba semi-permanentna
Semi-permanentna farba, często określana jako toner, zwykle nie wymaga oksydantu i jest gotowa do użycia. Zawiera pigmenty bezpośrednie, które osadzają się głównie na powierzchni włosa. Nie otwiera jego łuski w takim stopniu jak farba permanentna.
To rozwiązanie do tonowania włosów po rozjaśnianiu, neutralizowania niepożądanych refleksów i krótkotrwałej zmiany odcienia. Efekt może utrzymać się od kilku myć do kilku tygodni. Semi-permanentna koloryzacja nie rozjaśnia naturalnego koloru i zwykle nie zapewnia pełnego pokrycia siwizny. Na włosach zniszczonych lub bardzo porowatych pigment może jednak utrzymywać się dłużej i wypłukiwać nierównomiernie.
Kiedy wybrać farbę permanentną, a kiedy półpermanentną?
Wybór zależy przede wszystkim od oczekiwanej trwałości, ilości siwych włosów oraz ich kondycji. Farba permanentna daje mocniejszą zmianę, ale wymaga akceptacji odrostów i większej ingerencji w strukturę. Półpermanentna jest bardziej elastyczna, lecz nie zastąpi trwałej koloryzacji w każdym przypadku.
Wybierz farbę permanentną, jeśli:
- zależy Ci na możliwie pełnym pokryciu siwych włosów,
- chcesz trwale zmienić naturalny kolor albo wyraźnie go rozjaśnić,
- oczekujesz intensywnego efektu utrzymującego się do kolejnego farbowania,
- akceptujesz konieczność regularnego retuszu odrostów.
Wybierz farbę półpermanentną, jeśli:
- chcesz odświeżyć, przyciemnić lub stonować obecny kolor,
- zależy Ci na łagodniejszej koloryzacji i mniejszej ingerencji w strukturę włosa,
- nie chcesz wiązać się z jednym odcieniem na długo,
- masz włosy osłabione i planujesz jedynie subtelną zmianę,
- akceptujesz częściowe pokrycie siwizny zamiast pełnego krycia.
Przy włosach bardzo zniszczonych nawet półpermanentna koloryzacja wymaga ostrożności. Warto wykonać próbę uczuleniową zgodnie z instrukcją producenta, przestrzegać czasu działania i nie nakładać kolejnych produktów bez oceny stanu włosów.
Jaka metoda będzie najlepsza?
Jeśli najważniejsze są trwałość i pełne pokrycie siwizny, zwykle lepszym wyborem będzie farba permanentna. Gdy chcesz tylko odświeżyć odcień, ocieplić lub ochłodzić refleksy albo sprawdzić nowy kolor bez długiego zobowiązania, wybierz toner lub demi-permanentną koloryzację.
Radykalne zmiany, takie jak przejście z czerni na blond, korekta nierównego koloru oraz koloryzacja bardzo zniszczonych włosów, powinny być wykonane w salonie. W takich sytuacjach właściwe rozpoznanie bazy i dobór oksydantu mają większe znaczenie niż sama nazwa farby.
