Wianek ślubny możesz zrobić samodzielnie na dwa sposoby: zapleść go bezpośrednio z elastycznych łodyg albo przygotować małe bukieciki i przymocować je do bazy z drutu. Pierwsza metoda daje naturalny, polny efekt, druga jest stabilniejsza i lepiej sprawdza się przy dłuższej uroczystości. Przy żywych kwiatach liczy się też dobór trwałych gatunków oraz przechowywanie gotowej ozdoby w chłodzie.
Przygotowanie materiałów
Przed rozpoczęciem zmierz obwód głowy lub przygotuj bazę z niewielkim zapasem, który pozwoli później połączyć końce. Do wianka wybieraj rośliny o cienkich, elastycznych pędach. Kwiaty o grubych i sztywnych łodygach mogą pękać podczas wyginania, dlatego wymagają dodatkowego mocowania drutem lub klejem florystycznym.
Do wykonania stabilnego wianka potrzebujesz:
- drutu florystycznego na kołku do przygotowania obręczy,
- cienkiego drutu florystycznego na szpulce do mocowania roślin,
- taśmy florystycznej do zabezpieczania łodyg,
- ostrych nożyczek i cążek do drutu,
- wstążki, jeśli wianek ma być wiązany lub wymagać dodatkowego wykończenia.
Wśród żywych roślin dobrze sprawdzają się gipsówka, eukaliptus, goździki, róże gałązkowe, mirt, ruskus, lawenda i delikatne trawy. Gipsówka oraz drobne kwiaty pozwalają uzyskać lekką kompozycję, a eukaliptus i ruskus tworzą trwałą bazę zieleni. Sezonowe kwiaty polne mogą wyglądać pięknie, ale przed użyciem sprawdź, jak zachowują się bez dostępu do wody.
Dwie techniki wykonania wianka
Wybór metody zależy przede wszystkim od rodzaju roślin i oczekiwanej trwałości. Tradycyjne wicie jest szybkie i nie wymaga dodatkowych materiałów, ale sprawdza się głównie przy świeżych kwiatach z giętkimi łodygami. Technika bukiecikowa wymaga większej precyzji, za to pozwala stworzyć równą, stabilną ozdobę z żywych, suszonych lub stabilizowanych roślin.
| Metoda | Trwałość | Zastosowanie | Trudność |
|---|---|---|---|
| Metoda wicia | Mała do średniej | Polne kwiaty i luźny, naturalny efekt | Niska |
| Technika bukiecikowa | Średnia do wysokiej | Wianek ślubny wymagający stabilnej bazy | Średnia |
Metoda wicia z polnych kwiatów
Ta technika nie wymaga obręczy ani drutu. Wybierz kwiaty z długimi, giętkimi łodygami, na przykład koniczynę, rumianek, chabry lub inne drobne rośliny polne. Łodygi powinny być podobnej długości, aby splot pozostał równy.
- Oczyść kwiaty z nadmiaru liści i przytnij łodygi do zbliżonej długości.
- Skrzyżuj łodygi dwóch kwiatów tuż pod główkami.
- Opleć łodygą jednego kwiatu miejsce pod główką drugiego.
- Dodawaj kolejne rośliny, za każdym razem układając ich główki w podobnym kierunku i oplatając łodygą poprzedni fragment.
- Kontynuuj pracę, aż splot osiągnie długość odpowiadającą obwodowi głowy, a następnie połącz oba końce trawą, mocną nitką lub cienkim drutem.
Wianek wykonany w ten sposób jest elastyczny, lecz nieusztywniony. Nie stosuj tej techniki do suszonych kwiatów, ponieważ ich kruche łodygi mogą łamać się podczas zaplatania.
Technika bukiecikowa na bazie z drutu
To lepszy wybór, gdy zależy Ci na stabilności i profesjonalnym wykończeniu. Najpierw przygotuj małe bukieciki o podobnej wielkości. Każdy powinien mieć krótki, uporządkowany trzon, który łatwo przytwierdzisz do obręczy.
- Przytnij kwiaty, liście i trawy, zostawiając kilka centymetrów łodygi do mocowania.
- Ułóż z nich niewielkie bukieciki, pilnując, aby ich rozmiar i kierunek kwiatów były podobne.
- Zabezpiecz łodygi cienkim drutem na szpulce, a w razie potrzeby owiń je taśmą florystyczną.
- Zmierz obwód głowy, odetnij odpowiedni fragment drutu na kołku i uformuj z niego okrąg. Końce możesz zagiąć w oczka, które ułatwią późniejsze połączenie.
- Przymocuj pierwszy bukiecik do bazy, owijając jego trzon cienkim drutem.
- Dodawaj kolejne bukieciki dachówkowo, czyli tak, aby każdy zachodził na poprzedni i zasłaniał miejsce jego mocowania.
- Kontynuuj układanie aż do uzyskania pełnego obwodu, a końce bazy połącz drutem lub wstążką.
- Sprawdź, czy żaden drut nie wystaje i czy kwiaty nie przesuwają się przy delikatnym poruszaniu wiankiem.
Układ dachówkowy jest ważny nie tylko ze względów estetycznych. Zakrywa łączenia, nadaje kompozycji ciągłość i ogranicza ryzyko zahaczenia o włosy lub welon. Przy suszonych roślinach używaj tej techniki zamiast tradycyjnego wicia.
Jak przedłużyć trwałość wianka?
Żywe kwiaty najlepiej przygotować wieczór przed ślubem. W dniu uroczystości pozostaną świeższe, a Ty unikniesz pracy pod presją czasu. Po wykonaniu nie zostawiaj wianka w nagrzanym pokoju ani na słońcu.
Przed ceremonią sprawdź następujące punkty:
- Wianek jest przechowywany w chłodnej lodówce, z dala od produktów o intensywnym zapachu.
- Ozdoba znajduje się w luźnym woreczku foliowym, który ogranicza utratę wilgoci, ale nie uciska kwiatów.
- Rośliny zostały delikatnie zroszone wodą, bez moczenia całej konstrukcji.
- Przed założeniem usunięto zwiędnięte płatki, liście i wystające fragmenty drutu.
- Wianek został wyjęty z lodówki tuż przed przygotowaniem fryzury, a nie wiele godzin wcześniej.
Nie wszystkie kwiaty równie dobrze znoszą chłodzenie, dlatego przy delikatnych gatunkach sprawdź wcześniej ich reakcję. Jeśli potrzebujesz ozdoby odpornej na wysoką temperaturę i przechowywanie, możesz wykonać ją z suszonych lub stabilizowanych roślin. Krótką alternatywą są też wysokiej jakości kwiaty sztuczne, które zachowują kształt przez cały dzień, choć nie dają zapachu ani naturalnej faktury świeżych roślin.
Najprostszy wianek powstaje metodą wicia, lecz na ślub lepiej sprawdzi się zwykle baza z drutu i bukieciki ułożone dachówkowo. Taka konstrukcja pozwala precyzyjnie kontrolować kształt, zabezpieczenie kwiatów i dopasowanie do obwodu głowy.
